Në artikujt e shtypit amerikan është thënë se pamjet e tilla, që vijnë nga Kosova, vënë në pikëpyetje përkushtimin e proklamuar gjithandej për Kosovën, si aleate dhe mike e SHBA-ve. (c) BalkanWeb
Në artikujt e shtypit amerikan është thënë se pamjet e tilla, që vijnë nga Kosova, vënë në pikëpyetje përkushtimin e proklamuar gjithandej për Kosovën, si aleate dhe mike e SHBA-ve. (c) BalkanWeb
Haxhi Gashi 13:58 on 05/08/2011 Permalink
Lexini këtë link shum i paparë.
http://www.proletari.com/?p=6016
Gim Bllaci 21:04 on 25/08/2011 Permalink
Letër e Hapur drejtuar:- Klasës politike të Tiranës e të Prishtinës.
E mërkurë, 27 Prill 2011 07:34 | Shtyp | Email
Analiza
AGIM HAMITI
- Ambasadorit amerikan në Tiranë.- Gjithë shqiptarëve, kudo që ndodhen.
Jam azilant politik në Bruksel, për shkak të një libri me personazhe realë engjarje të jetuara: Odiseja e një Detektivi (dy vëllime).
Krerët e dy klaneve politike,blu e rozë, e njohin mirë këtë libër, mbasi policia civile e Tiranës ka paguar 100 $për çdo kopje që u dorëzohej, kur ai u shpërnda në disa fakultete të UT.Nga ana tjetër, eksperti belg, që shqyrtoi imtësisht dosjen time për një kohë tëgjatë, ka shkuar dy herë në Tiranë për të verifikuar
identitetet e personazheve realëtë librit dhe saktësinë e disa ngjarjeve të veçanta, të jetuara. Meqenëse unëkëmbëngulja gjatë seancave të intervistës, që të egzaminoheshin patjetër skeletet edy heronjve që prehen në varrezat e Tiranës – Fatmir Merdari e Afrim Pahia(personazhe të librit) –, eksperti belg u detyrua të pohonte: «Nuk është nevoja përasnjë lloj ekspertize.
Për vdekjen e atyre të dyve ekzistojnë dosjet përkatëse nëTiranë, ku unë kam parë edhe fotografitë e tyre kur ishin të plagosur rëndë dhe nëçastin e vdekjes. Gjithashtu kam verifikuar edhe identitetet e protagonistëve të tjerëtë ngjarjeve që trajton libri juaj.»Natyrisht, pa autorizimin e qeverisë shqiptare nuk kryhen dot veprime të tilla.Ndërsa në mars të vitit 2009 gazeta SOT botoi në tre pjesë artikullin tim të gjatëme titull: Një zë nga shkretëtira shqiptare, ku trajtohen
peripecitë e mia të azilit, tëcilat përbëjnë një odisé më vete.
Artikulli në fjalë gjendet endé në sajtin e gazetësSOT ; kushdo mund ta lexojë në internet.
Me kërkesën e shumë bashkatdhetarëve, të cilët me kohë kishin rënë në gjurmëte vëllimit të parë të librit dhe të artikullit në fjalë, prej një muaji kam publikuarnëpërmjet internetit të dy vëllimet e librit Odiseja e një Detektivi. Vëllimi i dytë ika bërë edhe më tepër përshtypje opinionit publik me ngjarjet dhe provat që sjell.Në mesazhet elektronike që po marr, shumë bashkatdhetarë më bëjnë një vërejtjeqë më ka preokupuar:«Një sekret i rëndësishëm, që lidhet me fatet e kombit e të popullit shqiptar, nukduhet lënë që ta mbulojë pluhuri i kohës në asnjë rrethanë e për asnjë arsye.
Përndryshe edhe ju, si autor i librit, bëheni bashkëfajtor me keqbërësit, në një kohëqë edhe
Afrika po rilind, ndërsa ne po rrëzohemi gjithmonë e më poshtë.»Në fakt të gjithë jemi dëshmitarë se Hosni Mubarak, lideri i një populli 80milionësh në Afrikë, u detyrua të braktiste postin prej qëndrimit unanim kundër tijtë diplomacisë amerikano-evropiane, për shkak të vrasjes së 300 demonstruesve.Gjithashtu të gjithë e dimë se në një vend të injoruar evropian me emrin Shqipëri,në vitet 1997-1998 politika vrau mbi 3500 shqiptarë (12-fishin e vrasjeve që kreuregjimi i Mubarakut në një popullsi njëzet herë më të madhe!), plagosi mbi 11 mijëtë tjerë, shkatërroi institucionet e brishta shtetërore, hapi depot e municionit për tënxitur tërthorazi një luftë të verbër civile, dogji vendin, dhe po e njëjta diplomaciamerikano-evropiane i la të njëjtët politikanë ish-komunistë në pushtet. Rastësi?Politika e të mëdhenjve e përjashton kryekëput rastësinë;
madjé, ajo vepron meplane afatgjata e të kalkuluara mirë.Politikanët mëkatarë të Tiranës u lanë qëllimisht në pushtet, për tu përdorur prejdiplomacisë amerikano-evropiane për punë të mbrapshta antikombëtare, të cilat poi jetojmë përditë. Është utopi e naivitet i skajshëm politik t’iu kërkosh autorëve tëtragjedisë së vitit 1997-1998 të gjykojnë me drejtësi dramën e Gërdecit, apo vrasjete 21 janarit 2011. Edhe sikur krerët e politikës së sotme shqiptare (pozitë-opozitë)të tentonin të gjykonin me drejtësi tragjedinë e Gërdecit, ustallarët e prapaskenavetë politikës – ambasadori amerikan në Tiranë dhe të dërguarit e Brukselit atje – dot’iu thoshnin me buzëqeshje diplomatike:«Dakord, por më parë duhen gjykuar vrasjet e vitit ’97-’98, mbasi krimet nukparashkruhen.
Pastaj u vjen radha tragjedisë së Gërdecit dhe vrasjeve të 21
janarit2011.»E ç’mund të bëjnë ata atëherë, ndërkohë që dihet mirë se për megakrimin ‘97–‘98 përgjigjen njësoj të dy klanet blu e rozë?Mëkati i vërtetë i politikanëve të Tiranës (pozitë-opozitë) është pranimi i misionitantikombëtar për hir të karrierës së pameritur; më tej krimi automatizohet. Pasojatmerren lehtë me mend dhe janë prezente çdo ditë në faqet e shtypit, i cili gjithashtuështë dyngjyrësh në shërbim të dy klaneve politike.Në këto kushte unë i bëj thirrje kryeministrit shqiptar, i cili aktualisht nuk ështëveçse një skllav rrethanash, të kontribuojë për denoncimin mbi baza dokumentaretë aktit antishqiptar e prodiktatorial të CIAs që sabotoi në maj të vitit 1984komplotin kundër diktaturës, të organizuar prej 22 trimave shqiptarë të Sigurimit tëJashtëm të asaj kohe. Nëpërmjet një veprimi të tillë, kryeministri shqiptar
do tëshpëtonte në radhë të parë vetveten dhe bashkëfajtorët e tij prej situatës parrugëdalje ku gjenden, pastaj gjithë kombin e popullin shqiptar, që janë në zgrip përshkak të politikës së tij regresive.
E vërteta e kësaj çështjeje është thjeshtësisht everifikueshme, mbasi në arkivat e shërbimit sekret gjenden dosjet përkatëse të atyre22 trimave, disa prej emrave të të cilëve i kam cituar shpesh. Ndërkohë po ju japedhe adresën dhe numrin e telefonit të njërit prej tyre në Amerikë:DARI MELI3609 BROADWAY, Apt. 4L,NEW YORK, N.Y. 10031U. S. A.Tel. 00 12 12 – 491 – 12 12Numri i cituar i përket një linje telefonike speciale, e cila i filtron telefonatat.Mënyrën sesi komunikohet nëpërmjet një linje të tillë ua shpjegon ish-Drejtori iDrejtorisë së Sigurimit të Jashtëm (DSJ) në atë kohë, Ilir E. Hoxha, të cilin mund tagjeni në selinë e
Partisë së Punës të Riorganizuar në adresën:Partia e Punës e Shqipërisë e Riorganizuar,Rr. «Hafiz I. Dalliu», Pallati 17/2, kati i parë,Tiranë.Mgjithëse kryeministri shqiptar për njëzet vjet me radhë ka harruar t’ia heqëtitujt Hero i Popullit dhe Hero i Punës Socialiste diktatorit Hoxha, besoj se ai nukdo të ngurrojë t’i kërkojë sqarimet e duhura Ilir Hoxhës lidhur me probleminmadhor në fjalë. Ato ngjarje janë një fragment lavdie i historisë së popullit shqiptar,realizuar nga 22 burra guximtarë të prejardhur prej 22 familjeve të nderuaraish-komuniste nga më të afirmuarat e kohës, siç zgjidheshin detektivët prejdiktaturës.
Prejardhja ime është nacionaliste e antikomuniste, por kjo nuk më pengoi tëlidhja miqësi në burg me ish-detektivin më të shquar të DSJsë, Hamit Meli, idetëdhe vlera njerëzore e të cilit qëndronin ndjeshëm mbi ideologjitë.
Asnjë i burgosurnuk e njihte të kaluarën e tij, mbasi ajo ishte fshehur qëllimisht prej përpiluesve tëdosjes penale të ish-detektivit.
Ky u hap në mirëbesim tek unë. Miqësia me HamitMelin u bë shkak që unë të lidhesha më vonë tërthorazi me grupin komplotist tëGuri Stretos.Ilir Hoxha i njeh në detaje këto të vërteta të dokumentuara. Ai duhet të tregojësot se ku gjendet ish-zëvendësi i tij në detyrë, Guri Streto, i cili ishte përkohësishtedhe baxhanak i tij (i martuar ditën e enjte më 26 janar 1984). Ilir Hoxha duhet tëtregojë gjithashtu ku gjenden aktualisht dy vëllezërit Hamit e Dari Meli, si edhe tëpohojë rrethanat e vërteta të vdekjes së dy heronjve të rënë në prill-maj 1984, tëcilët prehen në varrezat e Tiranës. Ata u varrosën me madhështi e të dekoruar si tërënë në krye të detyrës, por e vërteta është krejt tjetër.
Përndryshe unë, i
burgosurpolitik në vitin 1984 (qysh prej vitit 1978), nuk kisha nga ta dija se Fatmir Merdariështë goditur natën me dy plumba pas shpine prej një distance të afërt, ndërsaAfrim Pahia ka kryer tentativë vetëvrasjeje, duke përplasur fort kokën pas murit nëçastin e arrestimit me urdhër të Ilir Hoxhës. Ka vdekur në spital. Nëse u bëhetekspertiza skeleteve të këtyre dy heronjve (mbasi t’iu jetë bërë më parë analiza eADNsë), gjithçka bëhet e qartë edhe për më naivin e shqiptarëve.Por, normalisht, nuk lind nevoja të ndjekësh gjurmët, kur ujkun e ke përparasyve. Ilir E. Hoxha di gjithçka dhe e di shumë mirë ku i ka arkivuar dosjet e kësajngjarjeje, një substrakt i së cilës i është treguar edhe ekspertit belg që shqyrtoidosjen time.
Është në të mirën e krerëve të korruptuar të politikës shqiptare dhe tëvetë Ilir Hoxhës që gjithçka t’i bëhet e ditur sot
popullit shqiptar, para se ky t’idetyrojë ata të shprehen kundër dëshirës së tyre për një gjë të tillë.Tekefundit shqiptarët në këtë rast nuk do të kërkojnë asgjë më tepër se hapjen edosjeve të një ngjarjeje të para 27 vjetësh. Të tjerat vijnë vetë pastaj… Institucionet,dokumentet, historia janë pronë e popullit shqiptar, jo e qiraxhinjve politikanë.Ashtu siç janë edhe heronjtë e atyre ngjarjeve bij të popullit e jo të politikanëve.
Ndërkohë normat e demokracisë amerikane, opinioni i shëndetshëm publikamerikan, media e fuqishme amerikane si një pushtet i katërt real, ia bëjnë tëpamundur diplomacisë amerikane dhe CIAs fshehjen e mëtutjeshme të një skandaliqë ndriçohet sadopak.Populli shqiptar është proamerikan nga natyra dhe ky është një virtyt, ndërkohëqë po jetojmë epokën e qytetërimit amerikan. Por miqësitë në politikë nuk
mbahensymbyllas: ky është një ves fatal, i cili jo vetëm që kushton tepër shtrenjtë, porbëhet shkak të fitosh edhe përbuzjen e mikut të pasinqertë, duke të quajtur tëpadenjë për miqësinë e tij. Një ndër presidentët më të respektuar amerikanë, RonaldRegan, pas pushtimit të Grenadës së vogël më 1983, deklaroi:«Nuk mund të jemi të pafajshëm në një botë që nuk është e tillë.»
Ne duhet t’ua bëjmë të qartë sot me argumente miqve tanë amerikanë fajin që kabërë CIA dhe dipolmacia e fshehtë amerikane ndaj Shqipërisë në maj 1984, ashtu sidyzetë vjet para kësaj date. Ne dëshirojmë me gjithë zemër të jemi miq tëamerikanëve, por nuk mund të pranojmë në asnjë mënyrë që trojet tona në jug tëShqipërisë dhe në veri të Kosovës e ndofta më gjerë, t’iu shërbejnë atyre për ujdipolitike me Rusinë në Afganistan, Iran, apo në hartën e re
gjeopolitike të Afrikës.
Ne nuk mund dhe nuk duhet të pranojmë që, për hir të një miqësie fiktive, kombiynë, tejet i dobësuar e aktualisht në një proces shpërbërjeje të dukshëm, të tretet mekalimin e kohës si kripa në ujë në Unionin Ballkanik – ide kjo e hedhur rishtas prejdiplomacisë amerikane në marrëveshje me BE. Të gjitha shenjat janë të qarta sekush do ta dominojë Unionin Ballkanik, ndërkohë që, siç shprehej dikur patrioti ishquar Sali Nivica, Serbia është Rusia prapa kodrës dhe Greqia, Rusia prapamalit. Ende pa u formuar ky Union, Greqia po avancon lirshëm në Shqipërinë eJugut dhe Serbia është ulur këmbëkryq në veri të Kosovës dhe në enklavat e sajbrenda territorit të Kosovës.
Ndërkohë Serbia, me ndihmën e Ilir Metës e tëkryeministrit, pretendon për minoritet edhe në Shqipëri.Politikanët e Tiranës, të cilët janë të gjithë me origjinë
komuniste, kanë sot njëshanc historik, për të shpëtuar veten e tyre dhe kombin nga baltovina e pështirë kupo fundosen çdo ditë. Njëzet ish-kudrot e rëndësishëm të DSJsë, për të cilët bëhetfjalë, rrjedhin nga familje të mirëfillta komuniste; kjo imagjinohet lehtë, gjersadihet se biografia politike ishte busulla e diktaturës. Më të moshuarit e atyreburrave sypatrembur janë sot 62 vjeç dhe gëzojnë shëndet të shkëlqyer.
Shumë prejpolitikanëve të sotëm të Tiranës ka të ngjarë të kenë miqësi apo njohje të afërta meata të njëzetë ose me familjarët e tyre, mbasi të dy palët i përkisnin pjesës më tëprivilegjuar të shoqërisë shqiptare nën diktaturë.Në këto rrethana tejet të favorshme për ta, politikanët e sotëm shqiptarë nukduhet të ngurrojnë për t’iu mundësuar atyre trimave rikthimin zyrtarisht në atdhe.Ata të njëzetë do të shërbenin si
një kontigjent i shkëlqyer për zgjidhjen e situatëskritike shqiptare, mbasi gëzojnë mirëbesimin e plotë të autoriteteve amerikane dhejanë të mbrujtur tashmë me kulturën politike e qytetare të Amerikës demokratike.Si rrjedhojë, ata janë shumë të besueshëm prej autoriteteve të SHBA, mbasi kanëdhënë prova aftësie e guximi në kuota të tilla, ku politikanëve të rëndomtëshqiptarë nuk u shkon dot as fantazia. Ata trima atdhetarë do të mundësonin njëfazë të re e të shëndetshme të miqësisë shqiptaro-amerikane dhe një klimë tëfavorshme mbarëshqiptare për një Lidhje të Tretë.Në kasafortat e diplomacive të mëdha ekziston gjithmonë edhe një plan B përçështjet në proces.
Politikanë të Prishtinës,Gjithë duke e vlerësuar kontributin amerikan për bombardimin e Serbisë ngaNATO, ne nuk duhet të harrojmë për asnjë çast se politika nuk udhëhiqet kurrë
prejbamirësisë, por nga kalkulimet e interesit perspektiv. Dhe kjo është e natyrshme; ekundërta do të ishte utopi. Po nuk kuptuam kaq gjë, Ndërkombëtarët kanë të drejtëtë na trajtojnë si një popull naiv, i sapozbritur prej pemëve.
Dymbëdhjetë vjet pas bombardimeve të NATOs, realiteti po tregon se SHBA nuke çliruan Kosovën me qëllim që ta bënin një shtet të fortë e të qëndrueshëm (kur uintereson, ata dinë më mirë se kushdo tjetër në botë ta realizojnë diçka), por për tapasur si resto hesapesh politike në sirtarët e diplomacisë së tyre të fshehtë. NdonëseMillosheviçi vdiq në burg, Serbia sot jo vetëm nuk trajtohet si shtet agresor, pordalëngadalë asaj po i krijohen koniuktura të tilla politike që e bëjnë optimiste përrifitimin gradual të Kosovës. Ndërkohë që Veriu i Kosovës është realisht nënzotërimin serb dhe enklavat e manastireve shënojnë
plasdarmet e ardhshme tëSerbisë ndaj Kosovës së rraskapitur, Greqia po anekson në mes të ditës Jugun eShqipërisë. 354,3 km² të detit Jon iu falën Athinës nga kryeministri shqiptar.
Vendimi i Gjykatës Kushtetuese e pezulloi atë, por kryeministri filogrek, i cili ështëshqiptar vetëm nga pasaporta, ka autorizuar sërish bisedime të kundërligjshme nëheshtje, për ta rivlerësuar paktin antikombëtar të detit. Nuk duhet harruar për asnjëçast se ai det nuk u përket vetëm shqiptarëve të Shqipërisë, por edhe atyre tëKosovës e më gjerë. Mirëpo sipas të gjitha gjasave, kryeministri shqiptar kandërmend t’ia bëjë këtë dhuratë Athinës në vjeshtë, me rastin e festës së tyre. Sëbashku me regjistrimin e popullsisë sipas besimit fetar.Natyrisht, gjersa grekët po u ndërrojnë kombësinë eshtrave të të vdekurveshqiptarë, për t’i përdorur pastaj si sinorë të
Vorioepirit në Korçë e gjetkë, pse tëmos bëjnë të njëjtën gjë edhe me të gjallët e një populli të braktisur prej kreut të tij?Ndërsa para autoriteteve të Athinës kryeministri ynë qëndron kokulur si ndonjëvajzë e ndrojtur, qytetarët paqësorë shqiptarë ai i vret pa gjë të keq në mes tëbulevardit, pastaj hedh valle me eunukët e partisë së tij, disa metra matanë pllakavetë përgjakura.
Dhe për të gjitha këto akte antishqiptare e antinjerëzore, pa llogariturkorrupsionin më të madh në Evropë dhe ngujimet e gjakmarrjes mesjetare të mijërafamiljeve, ambasadori amerikan në Tiranë i akordoi titullin burrë shteti. Dihet sepër të kryer punë të pisëta në vendet pa zot, nevojiten instrumente të pisët, meetiketë të ndryshuar. Ky është një mësim i lashtë i historisë.Natyrshëm lind pyetja: Nëse SHBA do të ishin miq të sinqertë të shqiptarëve (nëKosovë e
Shqipëri), a do t’i stimulonin vallë këto veprime kaq të dëmshme nëvendet tona respektive? A do të akuzohej aq rëndë kryeministri i Kosovës në pragtë dialogut me Serbinë dhe mandej gojët akuzuese të heshtnin si me magji, mbasi tëmerrte rrugë ky dialog me leverdi të njëanshme?
Nuk është e nevojshme të jesh politikan, për të kuptuar se gjashtë milionëizraelitë bëjnë ligjin në mes të qindra milionë arabëve, duke mos zbatuar asrezolutat e OKBsë, vetëm pse janë aleatë strategjikë, pra, miq të amerikanëve.Atëherë, si mund të mendojmë ne se amerikanët na vlerësojnë vërtet si miq,ndërkohë që kombi ynë po shkon qartazi në shpërbërje graduale, populli shqiptarnë Kosovë e Shqipëri po vuan të zitë e ullirit i nëpërkëmbur prej serbëve e grekëve,dhe amerikanët u thonë kryeministrave tanë “kështu vazhdoni, se e keni mirë” ?«Miqësi» të tilla kanë kosto më të lartë se armiqësitë e shpallura.Jo, angloamerikanët kanë qenë miq të Enver Hoxhës dhe të bëmave të tijantishqiptare qysh prej Luftës së Dytë Botërore, për hir të objektivave të politikëssë tyre në rajonin e Ballkanit. Këtë mbështetje të hapur ndaj diktaturës së EnverHoxhës ata e përsëritën edhe në maj të vitit 1984.
CIA vazhdon t’i mbajë edhe sotnë Amerikë njëzet komplotistët që rrezikuan jetën në luftë kundër diktaturës (dyprej atyre ranë në atë luftë), ndërsa i biri i diktatorit, Ilir Hoxha, është beniamin ityre edhe sot. Populli shqiptar duhet ta bëjë të flasë ish-Drejtorin e DSJsë, i cili dishumë për veprimtarinë agjenturore të babait dhe të tijën.Dalja në dritë e të vërtetës së ngjarjeve të majit 1984 është domosdoshmëri jetikepër popullin e për kombin shqiptar, nëse duam të kemi vërtet të ardhme të denjë.Ne
duhet të bëjmë çmos që autoritetet amerikane ta njohin zyrtarisht padrejtësinëqë i kanë bërë popullit e kombit tonë, t’i kompensojnë dëmet e shkaktuara konformligjeve përkatëse dhe ta korrigjojnë në të ardhmen shënjestrën e diplomacisë së tyrendaj kombit shqiptar.
Në arkivin e shërbimit sekret shqiptar ekzistojnë të gjitha dosjet përkatëse, qëmundësojnë zbardhjen e kësaj çështjeje jetike brenda një gjysmë ore. Nuk ka forcëqë ta mposhtë të vërtetën.Politikanët e opozitës kosovare janë në pozicion të përshtatshëm për të dhënënjë kontribut të çmuar në këtë drejtim, pa u ndikuar as prej pushtetit të Tiranës e asprej atij të Prishtinës. Popullarizimi i këtij problemi madhor do të vinte në lëvizjemedian e fuqishme amerikane, zëri i së cilës dëgjohet me vëmendje prejinstitucioneve autoritare të Washingtonit, si Kongresi apo qeveria federale.
Është esigurtë se zbardhja e kësaj çështjeje jetike do të shënonte një erë të re si nëmarrëdhëniet amerikano-shqiptare edhe për të ardhmen e popullit dhe të kombitshqiptar.Zoti Ambasador Arvizu,Dosja ime si azilant politik në Bruksel ka trajtën e një aktakuze ndaj CIAs.Vetëkuptohet që bëhet fjalë për një aktakuzë të mbështetur në prova tëpakundërshtueshme, përndryshe ajo nuk do të pranohej kurrë prej aleatëve tuaj tëBrukselit.
Depozitimi, pas shumë përpjekjesh, i asaj aktakuze më ka kushtuarshtrenjtë. Jo vetëm që autoritetet belge më lanë shtatë vjet e gjysmë pa dokumentetpërkatëse, por gjatë gjithë kohës, edhe tani, jam i privuar nga e drejta ekomunikimit me median belge, si edhe nga e drejta për të pasur një avokat. Kamshkuar edhe në Luksemburg, Francë e gjetkë, për të siguruar një avokat. Nuk kavonuar shumë dhe ata janë tërhequr, të
sinjalizuar prej dikujt.Kjo këmbëngulje për të fshehur një të vërtetë dramatike, që po çon drejt njëperspektive të zymtë kombin dhe popullin shqiptar, më bënte më të vendosur për tëhedhur me çdo kusht dritë mbi të, megjithëse kisha dy fëmijë të vegjël dhe poballafaqohesha me disa vështirësi të paparashikuara, të organizuara prej atyre qëteorikisht i ngrejnë në qiell të drejtat e njeriut.
Ju jeni diplomat karriere i njësuperfuqie dhe i kuptoni më lehtë se kushdo tjetër edhe ato që unë nuk i them dotnë këtë shkrim.«Diplomacia është një polici me kostum madhështor», ka thënë Napoleoni. Këtofjalë të gjeniut korsikan m’u kujtuan atë ditë kur ju i akorduat titullin burrë shtetivrasësit gjakftohtë të katër bashkatdhetarëve të mi paqësorë. Ju mund të thoni me tëdrejtë:«Para se të vriste ata të katër, ai dhe bashkëfajtorët e tij kanë
vrarë disa mijërashqiptarë më 1997–’98, vranë fukarenjtë e Gërdecit e po tallen prej vitesh medosjen e tyre gjyqësore, po lënë të vriten përditë familjet e ngujuara ngagjakmarrja, pastaj vranë ata të katër më 21 janar 2011. Natyrisht, ekspertëtamerikanë, pas një sorollatjeje të gjatë, do të shpallin fajtorë dy-tri koka turku. Rashi, e piu dheu.
Tekefundit gjaku shqiptar dëm ka shkuar përherë.»Po, kjo nuk do të jetë një risi, z. Ambasador. Kështu veprohet në kolonitë epashpallura, ku ambasadorët amerikanë luajnë rolin e diplomatëve–guvernatorë.Shpresoj se kjo gjendje nuk do të vazhdojë më në trojet shqiptare, mbasi tëndriçohet e vërteta që po mbahet e kyçur në arkivat e shërbimit sekret shqiptar, siedhe në Langley. Do të ishte në të mirë të prestigjit të superfuqisë që përfaqësonindërhyrja juaj për ta bindur burrin e shtetit, që të
urdhërojë zbardhjen e asaj tëvërtete të madhe me hapjen e dosjeve përkatëse. Gjithashtu ju mund t’i sugjeroniedhe mikut të preferuar të CIAs, Ilir Hoxhës, të japë kontributin e tij për zgjidhjen eshpejtë të një çështjeje të qartë si drita e diellit. Ndihmesë mund të japin edhe katërkriminelët e afirmuar të Sigurimit të Shtetit të diktaturës komuniste, të cilëtpunojnë në ambasadën tuaj prej dy dekadash, së bashku me shumë kolegë të tjerë tësojit të tyre.
Në një libër të botuar para një viti në Tiranë me titull Heronjtë e Kotësisë, unëkam publikuar një listë me emrat e 26 Sigurimsave shqiptarë të inkriminuar, të cilëtpunojnë në ambasadën tuaj kundër rregullave të parashikuara në pikën 35 tëformularit të aplikimit për punësim të miratuar nga DASH, i cili ndalon punësiminnë atë ambasadë të ish-komunistëve, ish-fashistëve dhe
ish-dëshmitarëve në hetuesiose gjyq të të burgosurve politikë në kohën e diktaturës. Shumica dërrmuese e tëpunësuarve shqiptarë në ambasadën tuaj i përkasin pikërisht kategorisë të tre «ishave» të lartpërmendur, ndërsa ata të 26 kanë të kaluar kriminale.
Për ilustrim po ju citoj vetëm emrin e njërit prej atyre 26 keqbërësve të popullitshqiptar, që ju vazhdoni t’i strehoni e t’i ushqeni në ambasadë. E quajnë RrapoHazizi, nga Skrapari. Ka qenë shef i kufirit të Jugut në Shqipëri deri më 1991. Prejdatës 3 shkurt 1990 deri në 23 gusht 1990 (pak më shumë se 6 muaj) me urdhër tëmysafirit tuaj të nderuar, Rrapo Hazizi, janë vrarë në pika të ndryshme të kufirit tëJugut 23 djem shqiptarë me moshën mesatare 27 vjeç, në një kohë që me ligjarratisja në këtë periudhë nuk cilësohej më “tradhti ndaj atdheut” dhe neni përkatësi Kodit Penal parashikonte si dënim maksimal pesë vjet burg.
Në faqen 269 të librit“Heronjtë e Kotësisë” është botuar lista e plotë e 23 viktimave të pafajshme tëkryemikut tuaj, Rrapo Hazizi, me emër, mbiemër, rrethi ku ka lindur secili prejtyre, mosha, posta kufitare ku është vrarë dhe data e saktë e vrasjes.Biznesmeni i sukseshëm amerikano-shqiptar, Geri Kokalari, i ka shkruar dy herëDASH-it për 26 kriminelët e Sigurimit të Shtetit diktatorial, që ambasadaamerikane në Tiranë po strehon prej dy dekadash, duke abuzuar me nenin 35 tëformularit të aplikimit për tu punësuar atje. Mirëpo gjithçka bie në vesh tëshurdhër…I citova këto detaje për të treguar se, kur ua kërkojnë interesat e kamufluara,amerikanët i shkelin pa teklif rregullat dhe ligjet e tyre. Ashtu siç kanë shkelur edheparimet bazë të demokracisë, duke mbështur për gjysmë shekulli një diktator mizorsi Enver Hoxha, për hir të synimeve të fshehta në rajonin problematik të Ballkanit.Natyrisht, ju zbatoni udhëzimet që ju jepen dhe kjo është normale.
Mirëpo do tëjetë diçka krejt anormale, sikur ju të porositni nën zë burrin e shtetit, që të moslejojë zbardhjen e çështjes për të cilën po ju shqetësoj, ndërkohë që ajo është evetëzbardhur, veçse duhet pranuar zyrtarisht nga Tirana dhe nga Washingtoni.Motra e Vëllezër shqiptarë, kudo që gjendeni,Në historinë e dhimbshme të popujve të nëpërkëmbur, por mjaft rezistentë ndajsë keqes, ka një çast të papërsëritshëm kur Zoti i shpërblen ata, duke u ofruarmundësinë e shpëtimit të përhershëm me një çmim modest. Ky është sahati ibekuar i historisë së tyre, që vjen si kompensim i gjakut të derdhur pa hesap, idjersës së shkuar lumë në dobi të keqbërësve, i vuajtjeve shekullore të një populliqë ka
mbijetuar gjithmonë me shpirt ndër dhëmbë, por që nuk ka mundur kurrë tëjetojë në mënyrë të denjë.
Ky shanc historik nuk u paraqitet të gjithë popujve tëvuajtur, por vetëm atyre që kanë vuajtur më shumë se të tjerët dhe kanë rezistuarmë shumë se të tjerët. Cili popull i Evropës ka vuajtur më shumë se shqiptarët dhecili komb evropian është masakruar sa kombi ynë?Sot shqiptarët kanë në duart e tyre mundësinë e zgjidhjes rrënjësore të problemitshoqëror e kombëtar në mënyrë të qytetëruar. Ne jemi në gjendje t’i argumentojmënë mënyrë bindëse shtetit më të fuqishëm të botës – superfuqisë amerikane – se naka borxh lirinë e sabotuar në favor të diktatorit Hoxha dhe, si rrjedhojë epaevitueshme e këtij veprimi, shkrehjen e kombit, që po shkon gradualisht drejtshpërbërjes përfundimtare.
Provat për këtë janë të shumta e të
shumëllojshme.Të njëzet e dy komplotistët kanë dosjet e tyre në arkivin e shërbimit sekretshqiptar, si edhe nga një album fotografish, që ilustron misionet e tyre më tërëndësishme të kryera jashtë atdheut. Dosja ime në Bruksel është një akuzë emirëfilltë ndaj CIAs për ngjarjet e atij komploti të sabotuar. Gjithë përmbajtja edosjes është verifikuar një për një prej ekspertit belg, që ka shkuar posaçërisht nëTiranë. Si përfundim, asnjë detaj i saj nuk është hedhur dot poshtë. Ajo ështëvulosur e kyçosur në kasafortë.Përballë provave dokumentare, me protagonistë ngjarjesh të gjallë e të vdekur,me dosje e me albume në arkivat sekrete të Tiranës e në Langley, ato ngjarje nukmund të mohohen dot më prej kurrkujt. Veçse duhen hedhur hapat e nevojshëm qëTirana vasale dhe Washingtoni padron t’i pranojnë ato zyrtarisht. Nuk është nëstilin qeverisës
dhe në natyrën e shtetarëve amerikanë që të heshtin e të fshihen sistruci, kur një popull u kërkon me zë të lartë që të prononcohen rreth një akuze qëbie mbi ta. Veçse vendosmëria në veprim është gjithmonë e domosdoshme përzgjidhjen e problemeve madhore.Ne jemi dëshmitarë të luftës heroike që po bëjnë popujt e Afrikës për lirinë etyre. Ndërsa shqiptarëve nuk u kërkohet sot një sakrificë e tillë për të fituar lirinedhe dinjitetin kombëtar të nëpërkëmbur.Në këto kushte, le të tregohemi të paktën një herë popull i ndërgjegjësuar e joturma të çoroditura, të cilave nuk iu bën më përshtypje përçarja e sundimi. Ata tënjëzetë duhet t’i çlirojmë ne prej CIAs, mandej është radha e atyre të na çlirojnëprej skllavërisë së dyfishtë.
Për të arritur këtë objektiv madhor, duhet të luftojmë tëgjithë së bashku, shqiptarë të Kosovës e të
Shqipërisë, pa dallim bindjeje politike engjyrash partiake – thjesht si SHQIPTARË. Ne duhet t’i detyrojmë patjetër politikanëttanë t’i japin rrugë pa vonesë zgjidhjes së kësaj çështjeje vendimtare, për të cilëndisponohet një dokumentacion i pasur, që hedh dritë të plotë mbi të gjitha detajet.Po hoqëm dorë nga zgjidhja e këtij problemi lehtësisht të zgjidhshëm, ne duhet tëjemi të ndërgjegjshëm se kemi hequr dorë përfundimisht nga liria dhe dinjiteti ynësi popull e si komb.
Në këtë mënyrë ne do t’i nënshtrohemi vullnetarisht njëskllavërie pa fund në shekullin XXI, duke mbajtur përgjegjësi për të ardhmen ezymtë të fëmijve tanë, të brezave që vijnë, si edhe për kombin e kërcënuar ngashpërbërja graduale.
AGIM HAMITI
P.-S. Kush është i interesuar për të lexuar dy vëllimet e librit “Odiseja e njëDetektivi”, për të cilin bëhet fjalë
në artikullin e mësipërm, mjafton të dërgojë njëkërkesë të thjeshtë në e-mailin tim: hamiti_agim@yahoo.frKy email po mbrohet prej spambots-ave, të duhet JavaScript me e pa dhe unë do t’i a nis atëfalas në pdf.Hyni për t’u përgjigjur
Per”Shqip.dk”Shkodrani